ในช่วงแรกเกิดจนถึง 6 เดือนนั้น พ่อและแม่ควรนอนด้วยกันกับลูกด้วยปัจจัยการให้นม หรือการระวังการนอนของทารกเพื่อไม่ให้เป็นอันตราย
แต่เลยช่วงเวลาเฝ้าระวังแล้ว คุณพ่อและคุณแม่ต้องฝึกให้ลูกนอนคนเดียวในเตียงนอนเด็กหรือในห้องนอนแยกให้ได้ เพื่อพัฒนาการช่วงวัยที่จะส่งผลกับพัฒนาการด้านอารมณ์และบุคลิกภาพของลูกในระยะยาว

ทำไมจึงควรฝึกให้ลูกนอนคนเดียว?
-
ส่งเสริมความมั่นใจและความเป็นอิสระ
การที่คุณพ่อและคุณแม่อยู่ด้วยกันกับลูกน้อยกระทั่งในช่วงเวลานอนหลับนั้น อาจส่งผลให้ลูกน้อยเกิดความต้องการใกล้ชิด และต้องการการดูแลจากพ่อและแม่จนเกินพอดี ดังนั้น การให้ลูกน้อยได้เรียนรู้ที่จะนอนคนเดียวในช่วงวัยที่เหมาะสม จะทำให้ลูกน้อยเรียนรู้ที่จะดูแลตนเอง ไม่ยึดติดตนเองกับพ่อแม่จนเกินไป
-
พ่อแม่มีเวลาพักผ่อนและความเป็นส่วนตัวมากขึ้น
การให้ลูกหัดนอนด้วยตัวเองนั้น นอกจากจะช่วยส่งเสริมการเติบโตทางด้านจิตใจและอารมณ์ให้ลูกแล้ว ก็สามารถช่วยให้พ่อและแม่ได้มีเวลาส่วนตัวในการจัดการธุระอื่น ๆ ได้มากขึ้นเช่นกัน
-
สร้างนิสัยการนอนที่ดีในระยะยาว
การฝึกให้ลูกน้อยนอนเตียงนอนเด็กเดี่ยวหรือนอนแยกคนเดียวนั้น จะเป็นการส่งเสริมให้ลูกน้อยมีนิสัยการนอนที่ดีกับตัวเองได้ในระยะยาว เช่น ไม่กลัวความมืด สามารถแยกแยะจินตนาการกับความจริงได้ สามารถนอนค้างแรมกับทางโรงเรียนได้ สามารถจัดการเวลานอนได้ด้วยตัวเอง เป็นต้น
ปัญหาที่พบบ่อยเมื่อต้องแยกห้องนอนกับลูกน้อย
-
ลูกร้องไห้ งอแง ไม่ยอมนอน
ในช่วงระยะแรกที่ลูกน้อยแยกมานอนที่เตียงนอนเด็กของตนนั้น อาจมีอาการร้องไม่ยอมนอนนั้นถือได้ว่าเป็นเรื่องปกติ พ่อและแม่ควรรับมือกับอาการนี้ด้วยความเข้าใจ ไม่ดุหรือตำหนิลูกน้อย พ่อและแม่สามารถอยู่กับลูกน้อยจนสงบและหลับสนิท จึงค่อยกลับห้องนอนของตน
-
กลัวความมืด ความเงียบ
เด็กในช่วงวัยนี้อาจมีอาการกลัวความมืดหรือกลัวความเงียบจากจินตนาการของตน คุณพ่อและคุณแม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ด้วยการตกแต่งห้องให้ไม่มืดจนเกินไป อาจมีแสงไฟสลัวและมีเพลงกล่อมเบา ๆ ให้ลูกน้อยคลายกังวล ไม่รู้สึกกลัว
-
พ่อแม่ใจอ่อน กลับมานอนด้วย
ปัญหานี้อาจส่งผลกับลูกน้อยในระยะยาว เพราะจะทำให้ลูกเรียนรู้ว่าสามารถอ้อนพ่อและแม่ให้กลับมานอนด้วยกันได้ และจะทำให้การฝึกนอนคนเดียวนั้นช้าลงไป เพราะฉะนั้น สิ่งสำคัญที่พ่อและแม่ควรมีคือ ความหนักแน่น ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ควรเฝ้า ปลอบ และอยู่กับลูกอย่างเข้าใจ แต่ไม่ควรทำลายเป้าหมายที่ตั้งใจไว้โดยเด็ดขาด
4 เทคนิคที่ช่วยให้ลูกน้อยนอนแยกห้องง่ายขึ้น
-
เริ่มอย่างค่อยเป็นค่อยไป
พ่อและแม่อาจเริ่มต้นด้วยการให้ลูกน้อยได้นอนบนเตียงนอนเด็กของตัวเองในห้องเดียวกันให้ลูกได้มีพื้นที่ใช้เวลากับตัวเองก่อน ก่อนจะค่อย ๆ ปรับเพิ่มขึ้นตามลำดับ
-
สร้างบรรยากาศห้องนอนให้น่านอน
ตกแต่งห้องในแบบที่ลูกชอบ ไม่ว่าจะเป็นเตียงนอนเด็กที่มีสีสันและดีไซน์ตามความชอบของลูก หรือพื้นที่ที่เอื้ออำนวยพัฒนาการและจินตนาการ เพื่อให้ลูกน้อยอยากนอนที่ห้องนอนของตนเองมากขึ้น
-
มีกิจวัตรก่อนนอนที่ชัดเจน
เช่น การอ่านนิทาน อ่านหนังสือ ก่อนเข้านอน สิ่งนี้จะช่วยให้ลูกน้อยรู้เวลากิจวัตรได้โดยอัตโนมัติ และจะทำให้ลูกน้อยปรับตัวกับการเปลี่ยนแปลงที่ตามมาได้มากขึ้น
การฝึกให้ลูกน้อยสามารถนอนคนเดียวได้นั้น ต้องใช้เวลา ความอดอทน และความเข้าใจ นอกจากนี้ การตกแต่งห้องนอน การซื้อเฟอร์นิเจอร์อย่างเตียงนอนเด็ก และอุปกรณ์เสริมอื่น ๆ ก็เป็นสิ่งสำคัญที่จะช่วยสร้างพื้นที่ที่ทำให้ลูกของเรารู้สึกอบอุ่นและปลอดภัยจนสามารถอยู่คนเดียวได้เช่นกัน
ซึ่ง Tomotokidz ก็เป็นผู้ผลิตและจัดจำหน่ายเตียงนอนเด็กที่ผลิตเตียงด้วยวัสดุคุณภาพ มีการออกแบบเตียงที่เข้าใจความห่วงใยของผู้ปกครองและเข้าใจจินตนาการสร้างสรรค์ของลูกน้อย โดยวัสดุทุกชิ้นที่เราใช้นั้นปลอดภัย ปราศจากสารพิษ และการผลิตของเราก็ได้รับการรับรองจากมาตรฐานของทางยุโรป สามารถไว้วางใจความปลอดภัยของลูกน้อยได้อย่างเต็มที่

